مم:wavy_dash"پست ثابت "

:wavy_dash:
من اگرگاهی عاشــــــــــــقانه
مینویسم، 

نه عاشــــــــــــقم!

نه شکــــــــــــست خورده... 

فقط مینویســــــــــــم تا عــــــــــــشق, یاد قلــــــــــــبم بماند..! 

در این غوغای خیانتها و دروغها و دل کنــــــــــــدن ها و عادتــــــــــــ ها و هوس ها... 

من تمــــــــــــرین آدم بودن میــــــــــــکنم...!

 

شــــــــــــ"کــــــــ"ر"ا"نـــــــــــ"هــــــــ

 

:wavy_dash::wavy_dash::wavy_dash::wavy_dash::wavy_dash::wavy_dash::wavy_dash::wavy_dash::wavy_dash::wavy_dash:


*


تاريخ : دوشنبه 16 آذر 1394  | 02:16 ب.ظ | نویسنده : شکرانه افشاری | نظرات 1

پائیز را درچشمهای منتظرعروسکی، 

درلا بلای گیسوان برف نشسته ام،                    

                               به خــــــــــــــواب سپردم. 

حلقه های شکوهمند بوسه های پدرانه،

جوی رقیق برگونه هایم توأم کرده.

این منم !             

                 چنان دور...

با چشمهای غیر مسلح چشمان آبی متمایل به سبزم را نمی توان دید.

لکه ای پویا که می تابم برگرمای اضافی گردبادی عظیم!

چه کسی گاهشمار روزهای واپسین شانزده سالگی ام بود،

که چنین تیر را در برابر ناهید رصد کردم.

این منــــــــــــــ...ـــم

نابازگشت ترین کاشف راههای دست نایافتنی  ...


*


تاريخ : دوشنبه 6 دی 1395  | 09:34 ب.ظ | نویسنده : شکرانه افشاری | نظرات 0

آدم ها باید توی زندگیشان پای خیلی چیزها بایستند...

پای حرف هایی که می زنند،                                         
 قول هایی که می دهند،                            
اشتباهاتی که می کنند،             
احساساتی که بروز می دهند،        
نگاه هایی که از عمق جان می کنند،   
                  دوستت دارم هایی که می گویند،
                                 زندگی هایی که می بخشند،
 و عشق هایی که نثار می کنند....

آدمــــــــــ ها بایـــــــد تــــوی زنــــدگیشان پــــای انــــتخاب هایشـــــــــان بایستنــــــــــــــــــــــــــــــــد...

زندگی مواجهه ی ابدی آدم هاست،
با انتخاب هایشان...

 


*


تاريخ : یک شنبه 28 آذر 1395  | 04:26 ب.ظ | نویسنده : شکرانه افشاری | نظرات 0

اینکه گاهی دلم میگیرد                          
                گاهی دستانم به زندگی نمیرود
گاهی یک حصار به دور خودم می کشم


و رویش مینویسم:

تا اطلاع ثانوی
 خستـــــــــــــــــ..ــــــــ
ه ام


دلیل نمیشود که تو


آمدنت را به تعویق بی اندازی                                      
دلیل نمی شود که به شانه ی دل شکسته ها نزنم و نگویم :
عزیز جان...

خدا هست... خدا هست... خدا هست
                          اصلا همه این حال های لعنتی لاعلاج                             
چاشنی زندگی است                                  
وهیچ دلیل نمیشود 
                                  من باز به خود نیایم
چای دارچین نگذارم                       
                                  باز هم برای تو ننویسم 
                             و میان یک دنیا اشک
                     با چشمانی تار
                           

                                 روی کاغذ خیس حک نکنم:


چقــــــــــدر جای شانه هایت کنارم خالیست.


*


تاريخ : یک شنبه 28 آذر 1395  | 04:13 ب.ظ | نویسنده : شکرانه افشاری | نظرات 0

             گاهی برای پيروزى


باید سختی کشید        

        
گاهی برای فهمیدن                  

              
باید شکست خورد                              


و گاهی برای به دست آوردن


باید از دست داد...


خواستنـــــ اگـــــــر


با تمامـــــــ وجـــــــود باشـــــد!!


هیــــــ...ـــــچ ســـدی


نمیـــــــ تواند مانــــــع شـــــود...!!
 


*


تاريخ : شنبه 20 شهریور 1395  | 09:19 ب.ظ | نویسنده : شکرانه افشاری | نظرات 0

 

انصاف نیســــتــــــ


دنیا آنقدر کوچک باشد                      

.......  که آدم های تکراری را روزی هزار بار ببینی،


و آنقدر بزرگ باشد 


که نتوانی آن کس را که دلـــ...ـــت می خواهد

حتی یک بار ببینی ...!

 


*


تاريخ : شنبه 20 شهریور 1395  | 08:56 ب.ظ | نویسنده : شکرانه افشاری | نظرات 0

رابطه ها كه تمام مي شود،


                           از يكــــــــــــــــ جايى به بعد،


آنجا كه هر دو طرف منتظرند تا ديگرى پيشقدم شود          
                 ملتمسانه ترين عاشقانه ها را


    در پيغامهايى ميبيندی كه پشت بندش مي نويسد:
 

ببخشيد...اشتباه فرستادمـــــــــ!


                اشتباه فرستادم يعنى:


غرورم دارد خفه ام مي كند...برگــــ....ـــــرد!
 


*


تاريخ : جمعه 12 شهریور 1395  | 07:44 ب.ظ | نویسنده : شکرانه افشاری | نظرات 0

 

خوبی؟ از آن سوال های مبهم است.
یعنی از آن  سوال هایی که خیلی مهم است چه کسی آن را بپرسد.
 
مثلا زیور خانوم، زنِ حسن آقای بقال، وقتی از آدم می پرسد خوبی؟ برایش مهم نیست تو خوبی یا نه. فقط می خواهد چند لحظه تو را معطل کند که حسابی وراندازت کند تا فردا شب که با صغری خانوم مشغول چانه زنی ست، حرفی داشته باشد برای گفتن که: 
دختر فلانی را دیدم امروز. ماشالله چه بزرگ شده. شوهر نکرده؟
 
******
یا مثلا همکلاسیت وقتی می گوید خوبی؟ کاری به خوب بودن یا نبودنت ندارد. فقط می خواهد قبل از اینکه توی رویت در بیاید که فلان جزوه را بده، حرفی زده باشد.
 
******
آدم‌هایی هم هستن که سال به دوازده ماه، خبری ازشان نمی شود. اما یک شب بی هوا می بینی پیام دادند: سلام، خوبی؟
اینجور وقت ها بهتر است فقط بگویید ممنون.  چون این ها هم، اصل حالتان برایشان مهم نیست.  پیام بعدی شان حاکی از "یه زحمتی برات داشتم" است را که ببینید، منظورم را متوجه می شوید.
 
******
 
میان این همه "خوبی؟" که هرروز از کلی آدم می شنوید اما، بعضی‌هایشان رنگ دیگری دارند.
همان‌هایی که اگر در جوابشان بگویید: "ممنون"،
 بر می دارند می گویند:                  
              ممنون که جواب "خوبی؟" نیست.
 
همان‌هایی که وقتی شروع به حرف زدن می کنند،
بین " سلام، خوبی؟"
با جمله بعدی شان، کلی فاصله می‌افتد.
 
فاصله ای که پر شده از حرف های تو که:
نه خوب نیستم...
 
 که نمی دانم چه مرگم است،
که حالم گرفته ست،
که حواست به من هست؟
 که باور کن دلم دارد می ترکد.
 
و بعد چشم باز می کنی و می بینی ساعت ها گذشته،
                    تو همه خوب نبودن هایت را به او گفتی
و او حالا،               
دوباره می پرسد:        
                         خوبی؟
 
و تو این بار، با خیال راحت میگویی: خوبم ...
 
این آدم ها
این آدم ها...
اگر از این آدم ها دور و برتان هست، یادتان باشد که خودشان مدت هاست منتظر شنیدن یک "خوبی؟" واقعی هستند. .
 

*


تاريخ : سه شنبه 14 اردیبهشت 1395  | 10:53 ب.ظ | نویسنده : شکرانه افشاری | نظرات 0
 
ﻫﻤﯿﺸﻪ ﮐﻪ ﻧﻪ!!!
                         ﻭﻟﯽ ﮔﺎﻫـــــــﯽ...
     ﻣﯿﺎﻥ ﺑﻮﺩﻥ ﻭ ﺧﻮﺍﺳﺘﻦ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺍﯾﺴﺖ...                         
                                  ﻭﻗﺖ ﻫﺎﯾﯽ ﻫﺴﺖ...
                           ﮐﻪ ﮐﺴﯽ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺗﻤﺎﻡ ﻭﺟﻮﺩ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﯽ...
          ﺣﺘﯽ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮﺵ ﻧﻔﺲ ﻣﯿﮑﺸﯽ...                        
                        ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻣﯿﮑﻨﯽ...                                 
                                   ﺩﻧﯿﺎ ﺑﺮﺍﯾﺖ ﺯﯾﺒﺎ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ اﻣﺎ...
 
         ﺑﻮﺩﻧﺖ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭﺵ ﺟﺎﯾــــــــــــــــﺰ "ﻧﯿﺴــﺖ"
                   
 ﻭ ﺍﯾﻦ "ﺧﻮﺍﺳﺘﻦ"...
 
 ﻫﻤﺎﻥ"ﺁﺭﺯﻭ"ﻭ ﯾﺎ ﺭﻭﯾﺎﯾﯽ "ﺍﺷﺘﺒــــــــــــــــــــــﺎﻩ" ﺍﺳﺖ...
           
ﭼﻮﻥ"اﻭ" ﻣﺎﻝ ﺗﻮ "ﻧﯿﺴــــت..
 

*


تاريخ : سه شنبه 14 اردیبهشت 1395  | 09:55 ب.ظ | نویسنده : شکرانه افشاری | نظرات 0
نشانی قلبت را هرگز از یاد نبرده ام
فرسنگها هم دور باشی
هوایت که به سرم بزند
می نشانمت...
کنار رویا هایم
دستهای دلواپسی ام را
قفل میکنم به بودنت...
تو...
همان جان منی...
که گاهی می رسی به لبهایم....
گرگ ها را دوست دارم ؛            
                        هیچوقت اشک نمیریزند؛
وقتی زخم میخورند به بلندترین کوهها میروند و غم انگیز ترین زوزه ها را میکشند ۰
من همان گرگم که کسی اشکم را نخواهد دید ؛
چه شبهاییکه از درد دور از همه فریاد کشیدم و کسی نفهمید ۰۰۰
 

 


*


تاريخ : سه شنبه 14 اردیبهشت 1395  | 09:53 ب.ظ | نویسنده : شکرانه افشاری | نظرات 0
 
 
خداوندا ...                                                        
خسته ام خستـــــــــــه                             
          از کینــــــــه            
                            از بغــــــــض                 
                                              از حس انتقام درونم    
 
 
پروردگارا ...
 
محتاج لحظه ای آرامشمـ...
 
آرامشی از جنس خودت 
                               سبکبالـ...
رها...                   
              صافـ...
صادقـ...  
  
یاریم کن معبودم ...
 
یاریم کن تا در این وانفسای زندگی                                  
                              سایه سنگین غضــ..ــب بر من 
 
          بر روح و روان من 
 
بر آینده من چیره نگردد                    
 
            
خالق نازنینمـــ...      
                                     بخشنده بودن سخت است            تو چگـــــــــــونه اینگـــــــــونه ای...
           
چگونه با یک استغفار از یک عمر کفر بنده ات میگذری؟؟!
 
ولی بنده ات با گوله بار سنگین گنـــاهـ...                                     
               با حد و حدود نا چیز خودشـ...                  
                          با چشم بستن بر اعمال سیاه خودشـ...
 
حاضر به گذشت از بنده ای دیگر نیست؟؟!
 
رب من ...
 
بخشنده بودن بی کرانت را طلب می کنم؛                        
                                    لایقمـــــــــ می دانی ؟؟!
 
آرامشت را می خواهم؛  
                                   نصیبمــــــــ می کنی ؟؟!
 
مغفرتت را طلب می کنم؛  
                                    شفیعمـــــــ می گردی؟؟!
 
و یک فراموشی عظیم می خواهم برای بر باد سپردن تمام آنچه که بود و نباید می بود و به خاطر تمام آن در درگاهت شرمسارم 
 
کردگارا؛ دستم را بگیر 
 
دستم را بگیر تا در مرداب متعفن دنیا فرو نروم ...
 
دستم را بگیر و به معصومیت های کودکانه بازگردانم
 
دستمـــ..... را بگیـــ...ـــر ...
 
 آمیــــــــــــــــن
 
 
*.*.*
 

*


تاريخ : یک شنبه 29 فروردین 1395  | 10:03 ب.ظ | نویسنده : شکرانه افشاری | نظرات 0
 
باید یک بار بخاطر همه چیز گریه کرد..            
            آن قدر ک اشک ها خشک شوند..
 
باید این تن اندوهگین را چلاند و بعد دفتر زندگی را ورق زد...
 
به چیز دیگری فکر کرد...
 
باید پاها رو حرکت داد و همه چیز را از نو شروع کرد....
 
از نــــــــــو ...

*


تاريخ : یک شنبه 29 فروردین 1395  | 09:10 ب.ظ | نویسنده : شکرانه افشاری | نظرات 0

تعداد کل صفحات شکرانه : 6 :: 1 2 3 4 5 6